Ga direct naar de hoofdinhoud
Circusenmagic.com
Home
Kort nieuws
Warm aanbevolen uitjes
Binnenland
Buitenland
Roddeltrommel van Sanne
Columns
Recensies circus
Recensies theater
Film recensies
Ben Berdini, de man die een paard optilde
Eerdere delen
Foto's van toen
Ome Toni, wekelijkse strip
De Bassie en Adriaan story
Interviews
Mart Hoogkamer
Willy Soeurt
Bertje Doperwtje
Jarno Kikkert
Peter Douglas
Ben Cramer
Pascal de Boer
Anthonie Teutenberg
Alfons Borm
Frits Lambrechts
Markus van Duivenvoorden
In de spotlights
Hans Klok
Robert Sand
Soy Kroon
Clown Rocky
Thomas Julian
Dossier
De zaak Gerard Depardieu
Hoe ziek is René Froger
Hoe nu verder met De Toppers
Onvrijwillig vertrek Stefan de Walle
Contact
15 november
WILLEM WILMINK!
Een hommage, van 20-22 november 2026 in de Cultuurkoepel, Heiloo.
Een unieke productie, alleen te zien in de Cultuurkoepel Heiloo!
Illustratie, met dank aan Diana Huijts.
Let op: Inmiddels zijn de tickets voor zondag en vrijdag al uitverkocht! Wees er dus snel bij als je nog een kaartje wilt bemachtigen voor zaterdagavond.
Joost Prinsen droeg ‘Ben Ali Libi’ voor op tv en werd tot tranen geroerd.
Herman van Veen bediende zich van zijn mooiste liedjes: ‘Adieu café’, ‘Hilversum III’ en ‘Wat de oude vrouw bad’.
Adèle Bloemendaal zong het hilarische ‘De geur van weleer’. Wieteke van Dort ontroerde als Tante Lien in ‘Arm De Haag’.
En De Film van Ome Willem was ondenkbaar zonder ‘Deze vuist op deze vuist’ en ‘Lust je ook een broodje poep?’
Deze en andere prachtliedjes van Willem Wilmink, veelal op muziek gezet door zijn Twentse boezemvriend Harry Bannink, krijgen een vertolking van een nieuwe generatie.
Wilminks kleindochter Joosje Deckers zingt ‘Ben Ali Libi’; een ander jong talent, Ringo Maurer, treedt op als de Stratemaker.
Dafne Holtland en Margriet Planting, de meiden van Zazí, zingen o.a. ‘De oude school’ en ‘Arm Den Haag’. Wilma Bakker doet ‘De voorkant’ en het ontroerende ‘De meeste treinen rijden achterlangs het leven’.
Flip Noorman kruipt in de huid van Tommy uit Sesamstraat: ‘Dood zijn duurt zo lang’.
En ook Nederbelg Rick de Leeuw (Tröckener Kecks) is van de partij, met ‘Belgisch bier’ uiteraard.
Erik van Muiswinkel zingt en praat de voorstelling soepel aan elkaar, samen met Vic van de Reijt.
Eerder waren zij verantwoordelijk voor het succesvolle programma ‘Rock mee met Drs. P!’
11 november
Bron: circusweb.nl
Hoe topartiesten begeleidt door wereldberoemde regisseur een hoogtepunt op circusgebied naar Zwolle brengt
Cal McCrystal, de regisseur die zijn stempel drukte op vijftien producties van het Britse Giffords Circus en comedy creëerde voor Cirque du Soleil, gaat de eerste editie van ‘CIRCOVATION |
Wintercircus Zwolle’ regisseren.
Het is de eerste keer dat McCrystal zich aan een Nederlandse productie verbindt.
Binnen de internationale circuswereld staat McCrystal bekend om zijn vermogen om circusacts, personages en fysieke comedy tot één wereld te smeden.
Voor Cirque du Soleil schreef en regisseerde hij clownacts voor Varekai en was hij comedyregisseur van Zumanity in Las Vegas.
Bij Giffords Circus ontwikkelt hij al jarenlang voorstellingen waarin het circus niet alleen draait om afzonderlijke acts, maar ook om sfeer, karakter en verhaal.
Cal McCrystal kijkt uit naar de aanstaande ‘circuswinter’: “
Een geweldige circusact kan je versteld doen staan.
Maar als je er ook een personage, een verrassing en een lach aan toevoegt, gebeurt er iets magisch.
Ik verheug me erop om met de artiesten van CIRCOVATION precies dat te ontdekken.”
De eerste editie van CIRCOVATION brengt internationale circusartiesten, fysieke comedy en livemuziek samen in een nieuwe winterproductie.
Voor producent Frens Jorian heeft de samenwerking een bijzondere voorgeschiedenis: “Het idee voor CIRCOVATION ontstond al in 2019.
In 2022 zag ik bij Giffords Circus voor het eerst CARPA!, een voorstelling van Cal.
Ik zat daar en dacht: dít is de manier van regisseren die ik zoek.
In de jaren daarna bleef ik Giffords bezoeken, leerde ik het team steeds beter kennen en raakte ik met Cal in gesprek.
CIRCOVATION wordt qua stijl echt iets anders dan Giffords, maar zijn manier van werken is precies waar ik al die jaren op hoopte.
Naast Cal zijn circusregie-opdrachten, werkte hij ook mee aan films (zoals Paddington en Wonka), opera’s, musicals en comedyvoorstellingen (zoals die van de beroemde James Corden).
Hij heeft een regie-cv waar je ‘u’ tegen zegt.
Van West End en Broadway en nu... door naar Zwolle!
Dat we nu samen de eerste editie gaan maken, is fantastisch.”
Beleef ‘CIRCOVATION | Wintercircus Zwolle’ van 16 december 2026 tot en met 3 januari 2027 op het Rodetorenplein, midden in het centrum van Zwolle. Meer informatie:
www.circovartion.com
10 november
Met dank aan musicalweb
Dit jaar staat het geliefde boerderijduo Fien & Teun weer in het theater met een eigen sinterklaasshow.
Nadat de Sint is aangekomen in Nederland, gaat hij meteen door naar Cultuurhuis De Klinker in Winschoten, waar hij op zondag 15 november voor het eerst te zien is in de voorstelling Fien & Teun – Het Geheim van Sinterklaas.
Na een succesvolle eerste tour in 2024 is het de tweede keer dat Van Hoorne Studios deze sinterklaasvoorstelling naar de Nederlandse theaters brengt. Met Fien, Teun, hun neefje Sem én alle boerderijdieren van de partij, belooft het weer een feestje te worden voor alle kinderen in de zaal.
Ook Sint en Piet verschijnen ten tonele en zo’n bezoekje brengt de nodige spanning met zich mee.
De voorstellingen van Fien & Teun zijn speciaal voor jonge theaterbezoekers vanaf 2 jaar: leerzaam, grappig en vol interactie. Kinderen kunnen zich vermaken in de foyer van het theater, waar ze meer ontdekken over het boerderijleven door te kleuren en te puzzelen.
Na afloop van de voorstelling komen Fien, Teun én Sinterklaas ook nog langs voor een knuffel en een foto.
Het is bijna 5 december en Fien, Teun en neefje Sem kunnen niet wachten op een wel heel bijzondere gast. Sinterklaas komt langs op de boerderij!
Maar dit jaar lijkt er iets vreemds aan de hand te zijn… Sinterklaas doet geheimzinnig en het is nog maar de vraag of pakjesavond door kan gaan. Kan het feest nog worden gered?
En wat is toch het geheim van Sinterklaas?
De voorstelling zit bomvol vrolijke liedjes om mee te zingen en te dangen. Fien en Teun weten er daardoor ook in deze voorstelling een écht Hollands feestje van te maken!
9 november
Ja Zuster, Nee Zuster – Kerst met Klivia
Een stukje onvervalste Nederlandse theaternostalgie
Er zijn van die titels die eigenlijk geen introductie meer nodig hebben.
Ja Zuster, Nee Zuster is er zonder twijfel zo eentje.
De combinatie van de fantasierijke teksten van Annie M.G. Schmidt en de onvergetelijke composities van Harry Bannink heeft ervoor gezorgd dat deze productie een bijzonder plekje heeft veroverd in de Nederlandse theater- en televisiegeschiedenis.
Het rusthuis van zuster Klivia was nooit zomaar een rusthuis.
Het was een wereld waarin buitenbeentjes, kleurrijke persoonlijkheden en bijzondere figuren gezamenlijk een plek vonden.
Een wereld waarin de humor soms heerlijk absurd was en waarin de liedjes minstens zo belangrijk waren als het verhaal zelf.
Stichting Nederlied haalt deze klassieker in 2026 opnieuw naar het toneel.
Onder de titel Kerst met Klivia wordt het publiek meegenomen naar het vertrouwde rusthuis, waar de bewoners zich voorbereiden op de feestdagen.
Maar natuurlijk gaat dat niet zonder slag of stoot.
De bemoeizuchtige buurman Boordevol probeert opnieuw roet in het eten te gooien.
Zijn achterdocht en weerstand tegen de bewoners vormen de aanleiding voor de nodige verwikkelingen.
Het is een verhaal dat, ondanks zijn komische verpakking, ook een actuele onderlaag heeft.
Want uiteindelijk gaat het over verdraagzaamheid, acceptatie en de vrijheid om jezelf te mogen zijn.
Een bijzondere cast
De rol van zuster Klivia wordt vertolkt door Kitty Kieftenbeld.
Zij wordt omringd door een cast waarin verschillende achtergronden en theaterervaringen samenkomen.
Ken Besuijen neemt de rol van buurman Boordevol voor zijn rekening, terwijl Pascal van Dijk gestalte geeft aan Gerrit. Ook Yvonne Bokdam,
Henny van Kerkwijk en Anne-Marieke Graafmans behoren tot de spelersgroep.
Opvallend is de deelname van documentairemaakster Anne-Marieke Graafmans, die hiermee haar debuut maakt op het gebied van acteren en zingen.
De productie staat onder regie van Evert de Vries, die tevens verantwoordelijk is voor de bewerking van het script.
De kracht van herkenning
Bij een productie als Ja Zuster, Nee Zuster ligt een belangrijke uitdaging op de loer: hoe voorkom je dat nostalgie het enige verkoopargument wordt?
De liedjes zijn bekend, de personages hebben hun plaats in het collectieve geheugen en het publiek weet ongeveer wat het kan verwachten.
Maar herkenning alleen maakt nog geen goede voorstelling.
J
uist de manier waarop de spelers de personages tot leven brengen, hoe de humor wordt gedoseerd en hoe de muzikale nummers in het verhaal worden geïntegreerd, zal bepalend zijn voor het uiteindelijke resultaat.
Daarbij verdient de muziek van Harry Bannink alle aandacht.
Zijn composities vormen immers een essentieel onderdeel van het succes van deze klassieker.
Een kerstcadeau voor de liefhebber
Nederlied kiest met deze productie voor een titel die generaties met elkaar kan verbinden.
Oudere bezoekers zullen herinneringen ophalen aan de oorspronkelijke televisieserie, terwijl jongere bezoekers kennis kunnen maken met een bijzonder stukje Nederlandse amusementsgeschiedenis.
Dat is op zichzelf al een mooie verdienste.
Van 19 tot en met 27 december 2026 is Kerst met Klivia te zien in Theater Het Zonnehuis in Amsterdam-Noord.
Een productie die de ambitie heeft om een geliefde klassieker opnieuw onder de aandacht te brengen.
Of Nederlied daarin daadwerkelijk slaagt, zal uiteindelijk op het toneel moeten blijken.
Want één ding staat buiten kijf: aan het materiaal zal het niet liggen.
4 november
Roxeanne Hazes is wederom een zangeres die is toegevoegd aan de twee grote Bassie en Adriaan concerten volgend jaar in Ahoy.
3 november
Bij het komende wintercircus Salto in Leeuwarden zal Jeffrey Sanders de zangpartijen voor zijn rekening nemen. Een mooie aanvulling op het programma.
3 november
Vanaf 2 november in slechts 6 kleine theaters is de kleinschalige musicalrevue "De eeuw waarin alles kan" te zien. Een liedjesprogramma met hoogtepunten uit de musicals van Jos Brink.
29 oktober
Toneel voorstelling Vonnis
Voor wie werkt het onderwijssysteem, en voor wie niet?
Een rector met tien jaar smetteloze resultaten wordt aangeklaagd door de ouders van een leerling die vinden dat hun dochter een te laag schooladvies kreeg.
Amsterdam: 28 okt t/m 22 nov, Theater Bellevue
Den Haag: 27 & 28 nov, Zaal 3 Het Nationale Theater
27 oktober
Met Prikkelarme kermis keert Sara Kroos na vier jaar afwezigheid terug op het podium. In deze cabaretvoorstelling combineert ze scherpe humor en herkenbare verhalen met ontroerende liedjes. Met veel zelfspot neemt ze de onhandigheden van het leven onder de loep, waarbij ook kwetsbaarheid een plek krijgt. Het resultaat is een persoonlijke show waarin lachen en ontroering dicht bij elkaar liggen.
25 oktober
Dennis van der Geest maakte een leuke fotoserie van circus Chapito 2026 in Den Haag. Geniet van sfeerbeelden.
(1 / 1)
1
(1 / 1)
1
(1 / 1)
1
9 oktober
Flodder, de Musical
de nieuwe spektakelmusical van Studio 100 en Lommerde Producties, in samenwerking met Flodder-bedenker Dick Maas.
Vanaf
september 2027
brengt deze productie de beruchte familie naar de Midden Nederland Hallen in Barneveld. De hoofdcast is vandaag, 9 oktober 2026, bekendgemaakt en de kaartverkoop is gestart.
De voorstelling grijpt terug op het verhaal van de eerste
Flodder
-film. Wanneer de woning van de familie onbewoonbaar wordt verklaard, krijgen de Flodders via een sociaal experiment een villa toegewezen in Zonnedael.
Daar wonen mensen die gesteld zijn op rust, keurige voortuintjes en goede manieren.
De komst van Ma Flodder en haar gezin zet die zorgvuldig bewaakte orde op zijn kop.
Terwijl maatschappelijk werker Sjakie zijn experiment probeert te redden, willen de buurtbewoners hun nieuwe buren het liefst zo snel mogelijk kwijt.
Juist die botsing maakt
Flodder
interessant voor het theater.
Achter de uitbundige grappen schuilt een spel met vooroordelen, fatsoen en maatschappelijke status.
De familie gedraagt zich ongegeneerd, maar de keurige omgeving biedt evenveel aanleiding tot spot.
Mijn lezing van deze opzet: de musical kan zijn kracht vinden in de vraag wie zich eigenlijk het meest onbehoorlijk gedraagt.
De makers willen daarbij de herkenbare humor en scherpe satire behouden, inclusief het rauwe randje van het origineel.
Studio 100 kiest voor een groots opgezette theaterervaring.
Rijdende tribunes, individueel geluid via koptelefoons, speciale effecten en spectaculaire stunts
moeten de toeschouwers midden in de wereld van de Flodders brengen.
De aangekondigde aanpak is filmisch: het verhaal ontvouwt zich live, terwijl ook de positie van het publiek verandert.
Dat biedt een veelbelovende vorm voor een verhaal waarin de chaos voortdurend groter wordt.
De familie krijgt op het podium nieuwe gezichten:
Ma FlodderRian Gerritsen
Johnnie FlodderWilliam Spaaij
Zoon KeesKoen van der Molen
Dochter Kees ShannaSlaap
Volgens de producenten draaiden de audities zowel om het overtuigend spelen van de bekende personages als om de geloofwaardigheid van het gezin als geheel.
De overige castleden worden later bekendgemaakt.
De artistieke uitdaging ligt vooral bij de muziek.
Flodder heeft een heel eigen ritme van brutale opmerkingen, ontsporende situaties en herkenbare personages. Liedjes kunnen daar een extra dimensie aan geven, bijvoorbeeld door de ambities van Sjakie of de ergernis van de buurt muzikaal uit te vergroten.
Of dat ook lukt, valt vóór de première nog niet te beoordelen.
De makers hebben in elk geval uitgesproken dat ze sterke songs en dynamische scènes willen combineren met de ongepolijste humor van Flodder.
Voorlopig is
Flodder, de Musical!
dus een veelbelovende ontmoeting tussen Nederlandse filmnostalgie en groots theaterspektakel: een keurige villawijk als decor voor een familie die zich door niemand laat temmen.
6 oktober
Aladdin de familiemusical in Theater de Stoep in Spijkenisse, die zondagmiddag plaatsvond.
In de familiemusical van Van Hoorne Studios zijn Natascha Molly, Stijn Mac Gillavry, Kelvin Wormgoor, Annefleur van den Berg, Joris Gootjes, Marisa van der Meer, Ger Otte, Jaydee Bunk, Eva Jonker, Britt Schmitz, Aron Bruisten, Iris Warmolts, Cystine Barents, Kimberley Ritman en Quinten de Baets te zien.
De voorstelling volgt een straatjongen die verliefd wordt op een prinses. Wanneer hij een mysterieuze lamp vindt, belandt hij met hulp van een geestenduo in een avontuur vol humor, magie en onverwachte wendingen.
Aladdin reist tot en met 27 juni langs theaters door heel Nederland.
Foto: Musicalweb
5 oktober
Wintercircus Hilversum biedt ook dit jaar weer een mooie circusshow met de volgende artiesten;
* Ignacio Rodogell , éénwieler en hogedraad
* Angelo Chaves, clown
* Skating Ernestos, rolschaatsen
* Beau Wheeler, luchtmacht
*Daniel Ernesto, Diabolo
* Cherifian troupe, acrobatengroep
* Veronika Faltyny, luchtacrobatiek
* Showgirls ballet
* Robert Ronday, spreekstalmeester
Voor info, locatie, data en tijden
www.wintercircus-hilversum.nl
4 oktober
SoulFuzion: een avond vol soul, sfeer en muzikaliteit
Door Peter de Witte
Een grootse sound, een stijlvolle uitstraling en een aanstekelijke dosis muzikaal enthousiasme: dat is SoulFuzion. Deze band heeft alles in huis om een feestelijke avond te laten uitgroeien tot een warme belevenis vol ritme en soul. Voor liefhebbers van de klassieke soulmuziek is het een feest van herkenning, met die karakteristieke combinatie van krachtige zang, meeslepende melodieën en een onweerstaanbare groove.
De muzikale rijkdom van SoulFuzion schuilt in de veelzijdige bezetting. Keyboards, slagwerk en twee gitaristen vormen de basis, terwijl drie blazers het geluid extra glans, warmte en kracht geven.
Daarbij komen de stemmen van drie zangeressen, die de muziek zowel een energiek als een gevoelig karakter meegeven.
Samen vormen de muzikanten een geheel waarin de verschillende instrumenten en stemmen elkaar aanvullen en versterken.
Ook de presentatie draagt bij aan de sfeer.
De band is stijlvol gekleed, met een uitstraling die doet denken aan de klassieke clubs van Chicago.
Daarmee krijgt het optreden niet alleen muzikaal, maar ook visueel de charme die zo goed bij dit genre past.
Bij zo’n avond denk je aan onvergetelijke soulklassiekers als
Respect
van Aretha Franklin,
Soul Man
van Sam & Dave,
My Girl
van The Temptations en
In the Midnight Hour
van Wilson Pickett. Ook
I Heard It Through the Grapevine
van Marvin Gaye en
Try a Little Tenderness
van Otis Redding passen bij die rijke muzikale traditie: nummers waarin emotie, ritme en zeggingskracht samenkomen.
SoulFuzion laat horen hoeveel schoonheid en energie er in soulmuziek schuilt.
De combinatie van zang, instrumentale kwaliteit en een verzorgde presentatie maakt de band tot een sfeervolle verschijning bij grote festiviteiten.
Het was een avond vol muzikaliteit, warmte en bezieling.
Een avond waarop de liefde voor soul centraal stond en de muziek alle ruimte kreeg om te schitteren.
Circus Royal - De documentaire- deel 2
Gisteren heb ik uitgebreid stilgestaan bij de manier waarop ik momenteel naar de persoon Antonie Teuteberg kijk.
Vandaag is het tijd voor iets anders: een verslag van de documentaire die in december door AVROTROS op NPO wordt uitgezonden, precies veertien dagen voordat de vierde editie van zijn Wintercircus Royal in Dordrecht van start gaat.
DE VOORPRET
Daags voor de voorvertoning belt Tonie mij op met de vraag of ik samen met hem naar de première wil tijdens het Nederlands Film Festival in Utrecht.
De 25 minuten durende documentaire wordt daar vertoond, samen met zes andere producties, en is bovendien genomineerd voor de prijs voor de beste documentaire van nieuwe, jonge documentairemakers.
Aan zijn stem merk ik dat Tonie enigszins nerveus is.
Niet zozeer vanwege de documentaire zelf, maar vooral vanwege het decor waarin dit alles zich gaat afspelen.
Tonie heeft namelijk niet zoveel met dergelijke, ietwat plechtstatige gelegenheden.
Geef hem een circustribune en een piste en hij voelt zich vermoedelijk aanzienlijk meer op zijn gemak dan in een roodfluwelen bioscoopstoel.
Moet hij zijn spreekstalmeesterkostuum aantrekken?
Zal hij met een limousine voor komen rijden?
Het zijn vragen die hij mij telefonisch voorlegt en waarop ik, eerlijk gezegd, geen zinnig antwoord weet te geven.
We spreken uiteindelijk af dat we er rond half twaalf zullen zijn.
De voorstelling begint immers om twaalf uur.
DE DAG
Ik ben vanzelfsprekend keurig op tijd.
Tonie daarentegen heeft kennelijk een wat ruimere interpretatie van het begrip ‘half twaalf’, want hij strompelt pas rond half één de zaal binnen.
Vader Joop maakt het nog bonter en verschijnt uiteindelijk een half uur later.
Gelukkig bestaat het programma uit zeven documentaires en staat Circus Royal pas rond half twee geprogrammeerd.
Er is dus nog geen man overboord.
Beide heren zijn bovendien afzonderlijk naar Utrecht gereden.
Tussen vader en zoon schijnt zich momenteel een soort van onenigheid te bevinden.
Wat daar precies aan ten grondslag ligt, laat ik voor nu maar even buiten beschouwing.
Het aardige is dat daar deze middag, althans voor de buitenwereld, nauwelijks iets van te merken valt.
DE DOCUMENTAIRE
De documentaire is voornamelijk gefilmd tijdens het Wintercircus van afgelopen jaar en draait, kort samengevat, grotendeels om Tonie op de dag van de première.
Vader Joop speelt daarbij een prominente rol en juist in die wisselwerking wordt een interessant generatieverschil zichtbaar.
Tonie wil het circus anders organiseren, anders benaderen en vooral anders vormgeven dan zijn vader dat in het verleden deed.
Daarmee gaat de film niet alleen over circus, maar ook over de eeuwige spanning tussen traditie en vernieuwing.
Regisseur Simon Bravinck heeft er een opvallend menselijk verhaal van gemaakt. Er is weinig gladgestreken en nog minder geretoucheerd.
De rafelrandjes mogen gewoon zichtbaar blijven en juist daardoor krijgt de documentaire geloofwaardigheid.
Dat Bravinck die ruimte kreeg, is mede te danken aan producent Daan Willekens, die hem kennelijk voldoende vrijheid heeft gegeven om het verhaal te vertellen zoals het zich daadwerkelijk ontvouwde.
Ik heb er in ieder geval enorm van genoten. En ik bleek daarin niet de enige te zijn.
De zaal, gevuld met naar schatting vijfhonderd mensen, reageerde enthousiast.
Naar mijn bescheiden mening kreeg de documentaire het meest overtuigende applaus van de middag, al moet ik eerlijkheidshalve zeggen dat ook enkele van de andere producties mij niet geheel onberoerd lieten en hier en daar zelfs tot vochtige ogen leidden.
En ja, voor de liefhebbers van het authentieke Teuteberg-ieffect: de woorden ‘kut’, ‘godverdomme’ en ‘klootzak’ komen ook in deze documentaire weer in ruime mate voorbij.
Het zou bijna vreemd zijn geweest als ze ontbraken.
En dan is er nog een klein detail dat mij bijzonder amuseerde.
Tonie bezwoer mij vorig jaar nog dat hij tijdens de première geen druppel had gedronken. De documentaire heeft daar inmiddels een tamelijk eigenzinnige interpretatie van laten zien.
Tussen de verschillende nummers door blijkt meneer namelijk met enige regelmaat een neutje aan de bar te hebben genuttigd.
Laat ik het diplomatiek houden:
de werkelijkheid blijkt soms een betere raadgever dan het geheugen.
Alles bij elkaar is het een eerlijke, oprechte en ongepolijste documentaire geworden. Goed gefilmd, prettig om naar te kijken en bovendien interessant, ook wanneer je niet per definitie een liefhebber van circus bent.
Het gaat uiteindelijk namelijk niet alleen over een circus, maar over mensen.
Over familie, verwachtingen, tradities, botsende generaties en de voortdurende zoektocht naar een eigen identiteit.
En juist daardoor blijft de documentaire hangen.
DE NAPRET
Na afloop belanden we in een bistro, waar we onder het genot van een hapje en een drankje nog wat napraten.
Tonie heeft ondertussen een enorme bos bloemen in zijn bezit.
Een prachtig boeket, vbedoeld als blijk van waardering.
Op een gegeven moment zie ik dat hij zonder bloemen vertrekt.
‘Je vergeet je bloemen,’ zeg ik.
Tonie kijkt mij aan alsof ik hem zojuist heb gewezen op een lekke band.
‘Wat moet ik met die troep?’
Ik heb de bloemen uiteindelijk maar meegenomen.
Thuis heb ik daar overigens nog aardig mot over gehad.
Want kennelijk is het al twintig jaar geleden dat ik voor het laatst bloemen mee naar huis heb genomen en dat gaf mijn vrouw reden tot complottheorieën en waanideeën.
deel 1
Zaterdag 26 september, Kinopolis Utrecht, twaalf uur ’s middags.
De première van de documentaire over circus Royal staat op het punt van beginnen.
Ik ben erbij, vooral omdat ik razend nieuwsgierig ben.
Nieuwsgierig naar de documentaire, maar misschien nog wel meer naar de mens die erin centraal staat, want Antonie Teuteberg is nu eenmaal geen persoon die je achteloos kunt afdoen met een paar etiketten.
Voordat ik begin aan mijn berichtgeving rondom deze documentaire wil ik vandaag eerst eens iets zeggen over het verschijnsel Teuteberg.
Want een verschijnsel is hij.
Donderdag volgt deel twee waar ik uitgebreid in ga op de docu zelf.
Geliefd en verguisd tegelijk.
Bewonderd en verafschuwd en ook ik had regelmatig heftige aanvaringen met hem.
Geprezen om zijn talent en tegelijkertijd met enige regelmaat met de nodige scepsis bekeken.
Een man die, afhankelijk van het moment, de indruk kan wekken dat hij de wereld naar zijn hand gaat zetten, om vervolgens met evenveel overtuiging tegen diezelfde wereld aan te loopt en schopt.
En misschien is juist dát wel een van de meest fascinerende aspecten van zijn persoonlijkheid.
Eén ding staat voor mij in ieder geval buiten kijf: er zijn in het Nederlandse circuslandschap maar weinig mensen die zo vaak, zo nadrukkelijk en in zoveel verschillende hoedanigheden onderwerp van gesprek zijn geweest als Antonie Teuteberg.
Onze telefoongesprekken waren bepaald niet altijd een toonbeeld van diplomatie. Scheldpartijen waren eerder regel dan uitzondering en er zijn momenten geweest waarop ik mij serieus heb afgevraagd waarom wij überhaupt nog met elkaar in gesprek waren.
Wij konden elkaar behoorlijk in de haren vliegen.
Maar misschien is dat achteraf bezien ook precies de reden geweest waarom ik mij later meer in hem ben gaan verdiepen.
Want wanneer je iemand uitsluitend beoordeelt op de incidenten, de uitspraken of de conflicten waarin hij verzeild raakt, zie je uiteindelijk maar een klein gedeelte van het geheel.
En hoe langer ik mij in Antonie verdiepte, hoe meer ik tot de conclusie kwam dat er, naast alle eigenaardigheden en om het maar vriendelijk uit te drukken: naast het hier en daar behoorlijk loszittende steekje, wel degelijk een buitengewoon talent aanwezig is.
Sterker nog: een talent dat je onmogelijk kunt negeren.
Zijn artistieke kwaliteiten waren mij overigens al langer bekend.
Vooral in de jaren van het reizende Circus Royal heb ik gezien waartoe hij in staat was.
Daar zag ik niet alleen een circusartiest, maar iemand met iets wat je niet kunt aanleren op een cursus of uit een boek kunt leren: uitstraling en charisma.
Die moeilijk te omschrijven aantrekkingskracht waardoor iemand, zodra hij ergens verschijnt, automatisch de aandacht naar zich toe trekt.
In die jaren dacht ik eerlijk gezegd dat Teuteberg wel eens kon uitgroeien tot één van de grootste circusartiesten die Nederland zou voortbrengen.
Misschien zelfs dé grote circuspersoonlijkheid van zijn generatie.
Maar het leven heeft, zoals dat zo vaak gaat, een andere route uitgestippeld.
Tegenslagen, verkeerde afslagen, conflicten, omstandigheden en waarschijnlijk ook beslissingen die achteraf anders hadden kunnen worden genomen, hebben ervoor gezorgd dat het niet altijd de kant opging die men aanvankelijk zou hebben verwacht.
Het succes werd minder vanzelfsprekend en de weg aanzienlijk hobbeliger.
Toch is het opvallend dat hij de laatste tijd weer bezig lijkt aan een klim uit dat dal.
Dit jaar staat alweer de vierde editie van het door hem georganiseerde Wintercircus Royal in Dordrecht op het programma.
En alleen al het feit dat iemand na zoveel ups en downs steeds opnieuw de moed — of misschien de koppigheid — kan opbrengen om weer iets op poten te zetten, zegt iets over zijn karakter.
Antonie Teuteberg: fenomeen of dwaas?
Tja.
Zeg het maar.
Misschien is het wel allebei.
En misschien is het juist de combinatie van die twee die hem interessant maakt.
Want wanneer hij zijn talent voor honderd procent weet aan te spreken en al zijn energie in de goede richting weet te kanaliseren, is hij naar mijn mening in staat bergen te verzetten.
Het probleem is alleen dat Antonie nu eenmaal niet iemand is die zich gemakkelijk laat kanaliseren.
Markant is hij zonder enige twijfel.
Maar misschien is juist dát voor mij de reden waarom de persoon Teuteberg zo interessant blijft.
Ik hou namelijk niet zo van saaie kost.
En al helemaal niet van mensen die zich anders voordoen dan ze werkelijk zijn.
Huichelarij, zorgvuldig opgebouwde imago’s en het voortdurend afwegen van wat je wel en niet mag zeggen, vind ik persoonlijk een stuk minder interessant dan iemand die af en toe volledig uit de bocht vliegt maar tenminste laat zien wie hij is.
Dan ben je bij Antonie Teuteberg absoluut aan het juiste adres.
Hij is één van de weinige mensen in het circuswereldje die daadwerkelijk zijn mond durft open te trekken.
Soms misschien iets te ver.
Soms op een manier waarvan je denkt: jongen, had nou toch even tot tien geteld.
Maar hij zegt het.
En daarmee loop je vanzelf tegen mensen aan.
Tijdens onze telefoongesprekken, vooral nadat wij uiteindelijk besloten hadden de strijdbijl maar eens te begraven, heb ik een andere Antonie leren kennen.
Of misschien beter gezegd: kanten van Antonie die ik eerder simpelweg niet wilde of kon zien.
Ik ontdekte interessante dingen. Eigenschappen, ideeën, ambities en vooral een enorme drang om iets te maken van wat hij voor ogen heeft.
Iinteressante mensen zijn zelden perfect.
Sterker nog: met interessante artiesten is eigenlijk altijd wel wat.
Er kleeft bijna altijd iets aan.
Een rafelrandje, een eigenaardigheid, een overdosis ego, een onbedwingbare drang om tegen de stroom in te zwemmen of simpelweg een karakter waar je niet iedere dag probleemloos mee kunt omgaan.
En misschien is dat maar goed ook.
Want uiteindelijk zijn het zelden de brave, keurig binnen de lijntjes kleurende mensen die in het geheugen blijven hangen.
Herman Brood was geen brave jongen en
André Hazes evenmin.
Jan Cremer en Rijk de Gooijer waren ook geen toonbeelden van beschaving.
Maar juist daarom zijn ze interessant gebleven en "blijven hangen"
Brave lieden als Benny Neyman zijn vergeten en komen zeker niet in aanmerking voor weer een musical.
De geschiedenis onthoudt nu eenmaal eerder iemand die iets teweegbracht, iets veroorzaakte, iets losmaakte of af en toe eens flink tegen de gevestigde orde aanschopte, dan iemand die zijn hele leven keurig op de achterste rij heeft gezeten en vooral niemand voor het hoofd wilde stoten.
Dat klinkt misschien hard, maar zo werkt het nu eenmaal.
Inmiddels ben ik zelf op goede voet met hem.
We bellen, we praten, we lachen en soms vraag ik mij tijdens zo'n gesprek af waar het gesprek in hemelsnaam naartoe gaat.
Regelmatig gaat hij met zijn uitspraken finaal over de streep en probeer ik hem — overigens vergeefs — een beetje af te remmen.
Zijn karakter is daarvoor simpelweg te sterk en zijn eigenwijsheid te groot.
Maar misschien moet je dat ook helemaal niet willen veranderen.
Want uiteindelijk is Antonie Antonie.
Met alle voordelen, maar ook met alle tekortkomingen die daarbij horen.
En of je dat nu bewonderenswaardig vindt of juist buitengewoon vermoeiend: je kunt moeilijk ontkennen dat het tegenwoordig een tamelijk zeldzame eigenschap is.
We leven immers in een tijd waarin mensen hun woorden voortdurend wegen, hun imago bewaken en zich soms zelfs verontschuldigen voordat ze überhaupt iets gezegd hebben.
Waar de buitenkant regelmatig belangrijker lijkt te zijn geworden dan de inhoud en waar authenticiteit bijna een marketingterm is geworden.
Antonie heeft daar allemaal niet zoveel boodschap aan.
Hij zegt wat hij denkt.
Of dat verstandig is, laat ik even in het midden en of het altijd goed te keuren is evenmin.
Maar het is wel echt.
Want een apparteling hoeft niet per definitie voorbeeldig te zijn.
Het hoeft alleen maar iets in beweging te zetten.
En Antonie Teuteberg doet dat.
Of je hem nu bewondert, verafschuwt, uitlacht, toejuicht of soms gewoon even diep ademhaalt wanneer hij weer eens iets heeft gezegd waarvan je denkt:
daar gaan we weer...
Onverschillig laat hij je in ieder geval zelden.
En misschien is dát wel de beste introductie die je kunt geven voordat het doek opengaat voor een documentaire over circus Royal waarbij Antonie en vader Joop de hoofdrol spelen.
Donderdag deel 2 ; De documentaire