Recensie circus Renz International / Door Alfons Borm

Circus Renz International 2026 laat zich van de goede kant zien

Dus ik zeg tegen mijn vrouw Maroussia dat we vanmiddag naar circus Renz International gaan waarop ze zegt;
Geen zin, ik geloof dat soort circussen wel.  Ik dring aan en haal haar over door er een etentje aan vast te plakken in een leuk restaurantje.

Uithoorn is de eerste speelplaats na het drama enkele weken eerder waarbij de 25 jarige Bernardo Renz, de jongste zoon van senior chef Franz Renz onder vreselijke omstandigheden om het leven kwam.
Eerst wil ik naast mijn condoleance een uiterste aan respect uitspreken over het feit dat dit niet is aangegrepen om er een landelijk drama van te maken met alle inzamelingsacties van dien maar door dit echt binnen de familie te houden.
Menig klassieke circusfamilie zou dit ondanks het oprechte verdriet uitgebuit   hebben maar hier Godzijdank niet. Moge hij in vrede rusten.

Ja, de Renzen zijn een klassieke circusfamilie.
Families die bij het minste of geringste altijd roepen;
Vertel ons niets, wij maken al honderdvijftig jaar circus enfin je kent dat wel.

Ik bezocht Renz International voor het laatst zeker twaalf jaar geleden maar zag er altijd al een aardig showtje in tegenstelling tot vele anderen in deze categorie circus.
Maar de voorstelling die ik deze keer zag is geen aardig showtje maar een volwaardige professionele productie met werkelijk niet één moment van zwakte.

Een circus moet artiesten hebben en daar mankeert het toch vaak aan bij dit soort circussen, waarbij ik direct mijn excuses aanbied voor de
benaming "dit soort".
Want om nog even verder te gaan;
Ik had onze kaartjes gekocht bij social deal voor 24 euro loge omdat ik echt geen 40 ga betalen voor dit soort dacht ik.
Nou, circus Renz International is de oorspronkelijke logeprijs van 40 euro dubbel en dwars waard.
Wat we te zien kregen was van prima kwaliteit met de eigen dierennummers en vier ingehuurde circusfamilies/artiesten.

De voorstelling begint direct met een prachtige vrijheidsdressuur met acht paarden gepresenteerd
door Franz Renz Jr.
Ik let altijd op details maar welke artiest heeft nog lakschoenen aan?  Hij dus.
Een prima rustige presentatie en dit nummer zou gewoon in het Wereldkerstcircus Carré kunnen.
De paarden zagen er oogverblindend uit en daarmee zie je direct dat dit circus dierenwaardig is.
Ik ben een beetje een kenner en zag de prachtige glimmende vachten en geen enkele angst.

Dan verschijnt er op de tribune een trompet spelende artiest en aan de andere zijde een clown op saxofoon.
Trio Ariolla clowns.
Een betere circussfeer is onmogelijk en eenmaal in de piste doen zij wat ze moeten doen.
Kinderen laten lachen.
Niet met behulp van toeschouwers maar ze doen zelf het werk.
Ouderwetse clowns, dat wel, maar wel zoals het in een klassiek circus hoort te zijn: veel grappen en eindigend met heerlijke Spaanse muziek.
Noem het oubollig, nou ze hadden groot succes  dus weg met het woord oubollig.

Dan het  zogenaamde kubus draaien.
Prima muziek erbij en prachtige kostumering en voor de choreografie een dikke acht.
Datzelfde geldt voor Jessica met een prachtig antipode act.
Perfecte piste uitstraling en kwalitatief eveneens een acht.

De Quickchange van David en Jessie waarbij de kleding  in no time veranderd wordt gecombineerd met een illusie aan het eind.
Voor mij persoonlijk het minst boeiende in de show maar voor het publiek bijzonder verbazingwekkend.

Bordjes draaien, ook geen onbekend nummer in het circus wordt gedaan met humor en enthousiasme.
Ook weer een prima act met mooie attributen en goed in de kleren.
En daar hou ik van.
Dit geldt voor alle artiesten trouwens.
Iedereen ziet er picobello uit en daarom kunnen we totaal niet spreken van een komedianten programma maar van een gerespecteerde circusshow.

Als laatste voor de pauze de ponney's voorgebracht door Antonio Renz.
Kort maar krachtig en goed voor het nodige ophoogkomende zand en zaagsel die een circus zo broodnodig heeft wil men zich circus noemen.

Uiteraard in de pauze het bekende poney rijden en kamelen rijden.

Na de pauze achtereenvolgens flying bikes door Dave en Danny, een  nummer met grote springschans letterlijk vanuit de orkestbak boven de artiesteningang gesprongen.
Sensatie eerste klas.
Het doekennummer van Kimberly ook weer een dikke acht, een kamelendressuur met zo'n ongelooflijk mooie muziek dat je jezelf in de film Arabische nachten waant.
Slotnummer is de jonglage/rola rola van David Ariolla.
Deze act kan in elk groot circus in Europa gecontracteerd worden en is een waardige afsluiter van de haast tweeëneenhalf uur durende voorstelling.

Spreekstalmeester Jarno Kikkert is er niet altijd bij.
Maar de voorstelling die ik bezocht wel dus we troffen het.
Wederom prachtig kostuum, mooie stem, geen woord te veel, geen woord te weinig en misstaat eveneens niet in Carré.
Een echte heer die alleen al door zijn uistraling voor de directeur word aangezien.

Zonder anderen te kort te doen overweeg ik te denken dat de show zoals wij hier zagen momenteel het mooist rondreizende in Nederland is op het gebied van circus.
De combinatie van de prachtige dierenacts die de prangende hoognodige sfeer met zich meebrengt die een circus volledig maakt en zondermeer in samenhang met de kwalitatief prima acts het woord circus eer aan doet.

Het licht en geluid waren prima dus ook daar wil en kan ik niets op afdingen.
Ouderwetse circusmuziek?
Ja, maar ik heb al eerder gezegd dat je voor herrie maar naar de kroeg gaat.
Licht zonder al te veel poespas maar wel de juiste kleuren op de juiste momenten.

Circus Renz International bied geen Krone programma, Roncalli of Charles Knie maar is een hoogtepunt tussen de tientallen andere circussen van dit formaat.
Over formaat gesproken.
Er staat wel een circus hoor.
Ik zei tegen Maroussia: waar zie je dit nog vandaag de dag.
Prachtige trucks en trailers in de bekende kleuren stralen je tegemoet bij aankomst.

Na afloop gingen we dus eten.
Een viergangen menu in Hoofddorp ook via social deal, de site die ik verfoei maar stiekem toch op kijk (en bestel)
Volgende keer koop ik bij deze Renz het logekaartje a 40 euro gewoon aan de kassa want het is het waard.
Een heerlijk circus waar ikzelf (als ik twintig jaar jonger was geweest) zo zou aankloppen of ik mee mag.

Tot slot wil ik opmerken dat veel circusvrienden klagen over dat er geen echt circus meer is.
Er is nog steeds echt puur en prima circus.
Ga dit zien of zeur niet dat het niet meer bestaat.

Recensie Circus Barani

Door Alfons Borm

Circus Barani 2026 leuk voor hele kleintjes

Ik zit op een stoel rondom de piste want het woord loge is toch meer bestemd voor een groot professioneel circus.
Links en rechts van mij kleine kindjes en ik geniet van het genieten wat zij doen.
Af en toe lach ik naar hen en werpen ze zo'n prachtige kinderlach terug waar bij  elk mens het hart doet smelten.

Ik zit in circus Barani welke voorstellingen geeft in
Noord-Scharwoude.
Vorig jaar bezocht ik hen ook en ik dacht dat ik er maar weer eens een kijkje moest nemen.
De jaarlijkse controle zullen we maar zeggen.

Circus Barani noemt zichzelf Nationaal Circus, in mijn ogen honderd procent onterecht omdat het gewoon een Duits circus is welke in Nederland speelt.
Maar goed, het klinkt leuk, maar zorgt denk ik voor geen enkele bezoeker extra want vandaag zat ik in een tent met nog geen dertig bezoekers.

Het is lastig om dit circus een eerlijke beoordeling te geven want met professioneel heeft het niets te maken.
Maar daar gaat het bij zo'n circus niet om.
Het gaat erom dat de boodschappen gedaan kunnen worden en er om de paar jaar een nieuwe  jong gebruikte  Mercedes gekocht kan worden.
Kortom: een bedrijfsvoering die niet gebaseerd is op ambitie prachtig circus te maken maar om te overleven omdat ze niets anders kunnen.

Begint allemaal best negatief he.
Maar dan het volgende;
Als je voor tien of vijftien euro naar binnen kan wat mag je dan verwachten?
Ja goed geraden, een kindershow.
En dat is het dan ook, niets meer maar ook niet minder.
En ik vind dat ik als recensent het met een dikke roze bril moet bezien.

Ik begin bij het eind en dat is dat de kinderen een leuke middag hadden en de ouders heus wel eens dachten: Lieve God, dit kan toch niet.
Bij Barani overkomt je een relatief kinderachtige voorstelling waarbij eigenlijk op de twee luchtnummers van Amber Blokker na veel flauwekul wordt aangeboden.
Wat dat betreft beviel de voorstelling mij vorig jaar beter.

De show wordt geheel door eigen mensen gedaan met aanvulling van Frank van Hulle.
Frank's presentatie doet het prima als clown en daarnaast wat acts gericht op de doelgroep.
De familie van Hulle doet ook de toernee en ik vraag mij weleens af wat zo'n circus als dit zou moeten zonder dit soort mensen.
Je ziet duidelijk dat zij toch een andere kijk hebben op entertainment en in de toneelwereld zou men zeggen dat het voor een goed acteur moeilijk spelen is als het merendeel van je medespelers ondermaats is.

Dit jaar te veel van hun kleine kinderen in de piste, een redelijk quickchange nummer, de twee verdienstelijke luchtnummers van Amber, een aardig bokkennummer maar verder veel makkelijke dingen welk elk mens na drie uur oefenen ook kan doen.
Slotnummer met messen gooien, lichthoepels en vuurspuwen is wel weer te pruimen.

Toch mogen we blij zijn dat vooral de wat kleinere plaatsen nog steeds bezoek krijgen van een circus.

Er is het afgelopen jaar veel gedaan aan de uitstraling van de trailers met mooie totale bestikkering in een stijl die is blijven steken in de 80ties maar mij prima bevalt als zestigjarige nostalgie aanbidder.
Wat dat betreft staat er een aardig circus.

Maar als je in de pauze aan het buffet een Fanta besteld en de dame in kwestie patat in de frituurpan gooit en vraagt of ik er mayonaise bij wil.
Ik zeg : nee ik wil graag een Fanta.
Ze kijkt me boos aan en trekt een gezicht zoals alleen vrouwen dat kunnen, dan denk ik;
Jullie moeten nog heel veel leren.
Misschien na jaren in Nederland eens onze taal leren.

De conclusie is dat dit circus leuk is voor de gevraagde entree en vooral in dorpjes moet spelen waar men niet zo veel gewend is.
Maar ga er niet per vergissing heen als je zonder kindjes als volwassenen denkt; leuk, gezellig weer eens naar het circus.
Dan ben je voor altijd genezen.
Maar...er is een maar.
Als je verwacht dat je voor anderhalf tientje cirque du Soleil  te zien krijgt ben je zelf ook een ezel.

Recensie circus Renz Berlin

Bezocht 5 juni / door Alfons Borm

Renz Berlin 2026 kleiner maar leuker. En dan kom je aangereden in Hippolytushoef om weer eens naar een ouderwets klassiek circus te gaan in dit geval Renz Berlin.
Gemengde gevoelens omdat het in het verleden niet altijd meeviel maar in deze tijd waarin circussen louter variété bieden een verademing om weer eens dieren in de manege te zien.

Heb ik in het verleden geschreven dat dit circus een te kleine show in een te grote tent is , dan is daar nu wel verandering in gekomen.
Is de show grootser ? Nee maar de tent is kleiner en...veel mooier.
Deze geelblauwe dertig meter tent bied alle mogelijkheden om een goede sfeer, zelfs met niet al te veel publiek,  te creëren.

De inrichting ziet er prima uit en het nostalgische wagenmateriaal is gewoon heerlijk om te bekijken.
Hier staat een mooi niet al te groot maar gezellig circus.

Ik werd vriendelijk begroet door Bernhard Renz die mij vertelde dat het  momenteel niet meevalt.
Maar daar hoeft hij zich niet voor te schamen want dat is elders niet anders.
Zelfs grote publiekstrekkende musicals leuren met hoge kortingen om de zaal nog enigszins redelijk bezet te krijgen.
In de circuswereld is het nog moeilijker.

Hij vertelde mij vooraf dat het programma  bijna volledig door de eigen familie wordt gedaan.

Eenmaal in de tent valt er een warme deken over je heen omdat je in die echte bijna verdwenen typische circussfeer van weleer terecht komt.
De geur van kamelen en paarden vermengd met zaagsel die een circus  zo behoort te hebben, ja dan ben je bij Renz Berlin aan het goede adres.

De.gezelige muziek bij binnenkomst doet je denken aan mooie circustijden en ik zie allemaal vrolijke kindersmoeltjes waar dan de ouders ook weer pret aan hebben.
Geen modern gedreun of vervelende herrie maar gewoon ouderwetse gezelligheid.
De stemming zit wel goed in Hippolytushoef.

De vraag is natuurlijk of het programma te pruimen is want dat is ook niet onbelangrijk.
Publiek is immers intens verwend maar toch is uw recensent van mening dat de doelgroep familie met kinderen tot een jaar of tien nog steeds vermaakt kunnen worden met suks.

Vanmiddag een kleine tweehonderd mensen binnen en dat had dus slechter gekund.

De show begint.

De twee uur durende voorstelling bevat vele circus disciplines.
Twee paardennummers,
Kamelendressuur, een zeepbellen show, een ontzettend leuk poezennummer,  diverse variëete acts en na afloop dansen in de piste.

Geweldige nummers?
Nee  maar zeker te accepteren en allemaal goed verzorgd qua kostuums en met enthousiasme gedaan.

Spreekstalmeester Lavinia Renz doet het met verve maar vraagt te vaak om applaus en helaas worden de twee jongste kinderen na afloop bij de deur gezet met een pet om nog wat geld te verzamelen.
De belichting en muziek mag beter geregisseerd worden maar deze voorstelling draait nog maar een paar weken dus daar kan verandering in komen.

De totale beleving in zo'n echt nostalgisch circus laat niemand koud.
Ik zag dat mensen een prachtige middag hadden.

In deze tijd, waar je voor grote theaterspektakels en dure circussen als Soleil honderd euro betaald is het een belevenis om aanwezig te zijn in zo'n klein bedrijfje waar men voor een paar tientjes nog enkele uren pret kan hebben.

Recensie Sandor Donnert's  Magical world of circus

Bezocht 6 Juni  / Door Alfons Borm

Klinkt raar, maar als circusliefhebber in kwadraat was ik er nog niet eerder geweest.
Waarom niet ?  Geen idee.
Wel veel mede fanaten die mij het ten zeerste aanbevolen dus nu Sandor Donnert' magical world of Circus in Leerdam stond ben ik er eindelijk heen gegaan.

Dit is het zesde jaar dat zij een grote toernee door voornamelijk Zuid Nederland maken waarbij Leerdam als midden Nederland een uitzondering is voorlopig.
En dat is jammer want dit circus moet overal gezien kunnen worden.

Eigenlijk is het aan de buitenkant niets bijzonders.
Oké, een leuk tentje, wat leuke hekjes en een leuke kassawagen.
Verder wat bij elkaar geraapte vrachtwagens en veel, veel caravans.

Een circusvriend zei mij ooit:
Als ik in het buitenland een circus zie staan , kijk ik eerst of er woonwagens en caravans bij staan.
Zo ja, betekent het dat ze artiesten hebben en niet alleen een programma gedaan door de familie zelf met al de benodigde tekortkomingen in de meeste gevallen.

Natuurlijk had ik allang gezien dat ze "een programma" hebben, dat staat immers op de website.
Maar met een aantal goede artiesten heb je nog niet altijd een goede show.
Daar komt regie bij kijken, discipline en interesse in details en perfectie.

Nu komt het.
Zelden zie je circusvoorstellingen van dit formaat in zo'n relatief kleine tent. ( 500 personen).
Zelden zie je zo'n goed geoliede show met qua artiesten niet één minpunt en qua licht en geluid idem dito.

Laat ik direct bij de techniek beginnen.
Deze is volledig af.
Circa zestig scanners zorgen voor een weergaloos kleurrijk spektakel en we weten dat er op dat gebied vaak wordt aangerommeld.
Ze hebben de spullen wel maar niet de juiste persoon achter de knoppen.
Hier dus wel en dat geldt eveneens voor het geluid.
Optimale kwaliteit waarmee dit circus zich kan meten met de allergrootsten.

Als dan de artiesten stuk voor stuk van hoog niveau zijn en exact op de muziek werken dan heb je een topvoorstelling  en kunnen mij opeens die bij elkaar geraapte vrachtwagens aan de buitenzijde geen moer meer schelen
De spits wordt afgebeten door een vlotte illusieshow van Joseph Popey als driemanschap in magic.
Niet de meest spannende illusies maar wel creatief gepresenteerd en direct een vlotte opening.
Duo Lagrone volgt de illusies op met een kaskadeurs nummer, iets wat je niet zoveel meer ziet maar nog steeds op de lachspieren  werkt van het publiek.

Gino Ramos uit Mexico met een prachtig luchtnummer gevolgt door Amber Karstens met haar honden.
Als laatste voor de pauze, en terecht, is Ezra Veldman geprolongeerd uit eerdere jaren met zijn tot in de puntjes verzorgde diabolo act.

Mensen beweren wel eens dat het laatste nummer in het circus het beste moet zijn maar de grootste circusdirecties in de wereld plaatsen het beste meestal als laatste voor de pauze.
Mensen praten in de pauze met elkaar dus vandaar die slimme gedachte.
Ezra staat dus prima geprogrammeerd als pauzenummer.
Hij behoort tot de grootste Nederlandse circus verrassingen van het laatste decennium.

Na de pauze Nicolas Lagroni met jonglage,  Irena Lagroni met voetjonglage, Regina Laruss met een luchtnummer van wereldkwaliteit en de Skating Donnerts als slotnummer met rolschaatsen.
Stuk voor stuk negens op de schaal van één tot tien.

Ja en dan nog de clownerie.
Niemand minder dan Andre is gearrangeerd en daarmee heeft men één van de meest succesvolle in Europa in huis gehaald.
Ik zag hem al vele malen eerder werken  in vooral Duitsland maar omdat hij een ECHTE clown is krijg je nooit genoeg van hem.
Geen hulp nodig van mensen uit het publiek maar louter vaak simpele entrees maar door zijn uitstraling en bewegen een regelrechte topper.

Niels is de presentator en doet dat zonder ellenlange verhalen maar gewoon ter informatie wie hoe en wat en ter aan- of afkondiging.
Hij trekt de aandacht niet naar zichzelf maar geeft het aan de artiesten

Recensie circus Up

Bezocht 25 april  / door Alfons Borm

Het nieuwe grote Nederlandse circus Up is een feit. Alberto Althoff en Leendert Bedijn moeten ergens in Maart bij elkaar hebben gezeten en na het niet door laten gaan van Hans Klok and Friends in Duitsland de moed hebben verzameld iets anders te gaan doen.

Of dit goed gaat uitpakken moeten we afwachten maar het getuigd van een enorm lef om de gok te wagen. Het is zaterdag 25 april als om twee uur smiddags de poort wordt geopend in het Rotterdamse Zuiderpark vlak naast Ahoy. Het inmiddels vertrouwde duo heeft een nieuw concept uitgewerkt namelijk 'circus voor het gezin" met niet alleen een show maar een totaal arrangement inclusief speelkussens.

 Mijns inziens beperk je daarmee je doelgroep maar aan de andere kant moet het ook weer velen kunnen aanspreken. Ik volgde de kaartverkoop een beetje via Social Deal omdat dit toch vaak eenderde of een kwart van de bezoekers genereert en die was mijns inziens niet best. En dan kom je in Rotterdam en zit de tent voor tweederde vol. Knap gedaan dus. Er staat een prachtig scala aan spiksplinternieuwe nog glanzende springkussens die naast de grote bekende Althoff tent een blikvanger zijn van hoog niveau.

Rondom de tent vele woontrailers en de opvallende zwarte vrachtwagens nog bekend van de Klok tour. Hier staat een groot nieuw Nederlands circus die zijn weg na Rotterdam nog gaat vinden naar onder meer Utrecht,  Beverwijk,  Almere, Amersfoort, Apeldoorn,  Scheveningen en Den Haag. Waarom de naam circus Up gekozen is, is mij onduidelijk maar mijn voorkeur zou dan toch uitgaan naar Chapito welke twee jaren werd gebruikt in Den Haag.

Maar misschien dat het de jongere generatie aanspreekt dus wie ben ik om dat te vinden. Ja, en dan natuurlijk de circusshow. Het eerste weekend kwam Robert Ronday speciaal naar zijn beide vrienden en trok het spreekstalmeester kostuum aan. Hoewel Rob een prachtige uitstraling heeft,  past een dergelijke spreker niet in deze show omdat het eigenlijk van begin tot eind hypermodern is..

En Ronday is toch meer een spreekstalmeester voor een klassiekere voorstelling. Zeker omdat het voornamelijk kleintjes zijn die op dit circus af komen moet er een jonge energieke meid of jongen staan die te tent op zijn kop kan zetten.
 Over modern gesproken.
Gelukkig heeft de directie niet de oude façade meegenomen maar een moderne Up ingang laten bouwen door Arnoud Genefaas.

Vier nummers voor en vier nummers na de pauze en een clown.
Beetje mager programma maar inclusief de buitenactiviteiten toch een dikke twee uur vermaak.

De acts zijn stuk voor stuk goed te noemen maar ik vraag mij af of het de juiste keuzes zijn voor de doelgroep waar men zich op richt.
In principe mag je er vanuit gaan dat de helft van de bezoekers tussen de 3 en 8 jaar zijn.

De honden van Ermakov zijn wat mij betreft het enige boeiende voor juist die kleintjes.
Zo zie je maar weer dat diertjes voor het jonge publiek het nog altijd goed doen.
De act is helemaal leuk en de honden werken perfect.
Ook de zeepbellenshow van Agustin Viglione weet nog te boeien en de finale lasershow van duo Lugo werkt natuurlijk  altijd vanwege het visuele spektakel.

De rest van de acts zijn prima maar meer voor volwassenen dan voor kleintjes.
Ik mis een goede clownsgroep die zowel voor- als na de pauze twee hilarische nummers presenteert.
Dat zou wat mij betreft in dit concept het eerste zijn welke moet worden gecontracteerd.
De Braziliaanse clown Lucas Pontigo kan deze klus niet klaren en behoort tot het rijtje clowns met het cijfer vijf plus. Er mogen best twee of drie nummers uit en plaats maken voor bijvoorbeeld een kleindierenrevue, ganzenparade of meer van suks.

Kritiek is overigens makkelijk maar we moeten ervan uitgaan dat het concept nieuw is en de juiste balans nog gevonden moet worden.
Maar dit mag niet te lang duren en er moet echt worden gekeken naar oplossingen om het gat te dichten welke nog open ligt.
Het is geen gapend gat want ik denk dat het publiek een mooie middag heeft maar perfectionisten als Alberto en Leendert kunnen van een zeventje heus wel een negen maken.
Ik vertrouw daar volledig op.