Ga direct naar de hoofdinhoud
Circusenmagic.com
Home
Kort nieuws
Warm aanbevolen uitjes
Binnenland
Buitenland
Roddeltrommel van Sanne
Columns
Recensies circus
Recensies theater
Film recensies
Ben Berdini, de man die een paard optilde
Eerdere delen
Foto's van toen
Ome Toni, wekelijkse strip
De Bassie en Adriaan story
Interviews
Mart Hoogkamer
Willy Soeurt
Bertje Doperwtje
Jarno Kikkert
Peter Douglas
Ben Cramer
Pascal de Boer
Anthonie Teutenberg
Alfons Borm
Frits Lambrechts
Markus van Duivenvoorden
In de spotlights
Hans Klok
Robert Sand
Soy Kroon
Clown Rocky
Thomas Julian
Dossier
De zaak Gerard Depardieu
Hoe ziek is René Froger
Hoe nu verder met De Toppers
Onvrijwillig vertrek Stefan de Walle
Contact
De serie is geschreven door Alfons Borm en uitgegeven in boekvorm met een limited oplage van 100 stuks. Deze is uitverkocht.
Elke paar weken een nieuw deel
Deel 15
En dan had je natuurlijk nog allerlei mensen die kort of lang rondom het circus hingen.
Twee die absoluut genoemd mogen worden zijn Haagse Bertus en Sjaak.
Bertus was er vooral rondom Den Haag en hielp dan hier en daar wat mee.
In eerdere jaren was hij een trouwe medewerker van circus Renz maar later toch wat minder stabiel geworden als u begrijpt wat ik bedoel.
Ze zeggen wel eens: Als je nergens meer terecht kunt kan je altijd nog op de kermis of in het circus. Vandaag de dag geldt dat niet meer want ook circusbedrijven zijn nagenoeg allemaal behoorlijk geprofessionaliseerd.
Bertus deed dus hand- en spandiensten voor Ben. Reclameborden neerzetten en stro voor de dieren halen.
Hij woonde bij zijn moeder en als je aan hem vroeg hoe hij aan zijn geld kwam zei hij dat hij zijn moedertje vast bond op een stoel met een brandende kaars onder haar hand. Ik weet dat hij dit verzon want hij was dol op haar.
Ja en dan Sjaak. Sjaak was zoals we dat nu zeggen een persoon met een beperking.
Toen was het gewoon de randdebiel. Maar hij was zeer aardig en zorgde prima voor de dieren.
Hij sliep in het stro naast de drommedaris.
Dat was zijn lieveling.
Of dat ooit verder is gegaan dan platonisch weet natuurlijk niemand.
Mensen liepen af en aan.
In de eerste jaren van Aladdin had je nog John de Vries.
Dat was zo'n beetje de grootste circusvriend in Nederland.
Je zou kunnen zeggen dat hij het had uitgevonden.
Hij was een groot verzamelaar en ik heb hem goed gekend.
John was de roddelkoning in circusland.
Als ze ergens in een Duits circus een scheet lieten kon je het dezelfde maand nog ruiken in zijn maandelijkse tijdschrift De Circusgids.
Een geweldig leuke man was dat.
Ik kan niet vaak genoeg benadrukken dat dit verhaal niet alleen over Ben Berdini gaat maar vooral over zijn indruk die hij op mij maakte en mijn tijd in zijn omgeving.
Eén van die dingen bestaat uit het ontmoeten van mensen.
Carlo Lanza kende ik al een heel klein beetje uit de korte periode dat ik in ponypark Slagharen werkte en hij een duo vormde met Henk de Vries alias Enrico.
Ik vond hem toen al leuk maar zijn dochter Mirella nog leuker.
Bij Aladdin was ons contact veel hechter geworden en ik overdrijf niet dat ik mij altijd een beetje met hem heb geïdentificeerd.
Eigenlijk niet eens toentertijd maar jaren later wel.
In de tijd bij Aladdin was ik natuurlijk een jong knaapje en Carlo om en nabij de vijfenvijftig. Meer meegemaakt en meer levenservaring.
Carlo had best een avontuurlijk leven achter de rug met ups en downs maar had zijn plek bij Ben en circus Aladdin wel gevonden.
Ik mocht Carlo enorm.
Carlo had best een avontuurlijk leven achter de rug met ups en downs maar had zijn plek bij Ben en circus Aladdin wel gevonden..
Ik had zoals eerder vermeld wat met Mirella en hij vond dat wel leuk.
Ben was serieus en met Carlo kon ik lachen.
Wordt vervolgd
Klik hier voor eerdere delen